فرایند تولید فیلتر هوا

Air-Filter-Ex

 

در بخشی از ساختار فیلتر های هوا خودروها و دستگاه های صنعتی از یک بخش فوم پلی یورتانی استفاده می شود. فوم پلی یورتان مورد استفاده در فیلترهای هوای خودروهای سبک از مواد پلی یورتان نرم با دانسیته بالا ساخته می شود که در بیشتر مواقع رنگ نارنجی هم به پلی ال آن اضافه می شود.

مواد اولیه فوم فیلتر هوا

ایزوسیانات فوم فیلتر هوا از نوع ایزوسیانات های MDI اصلاح ساختار شده و پلی ال این نوع فوم ها همانگونه که اشاره شد از پلی ال های فوم فلکس با قابلیت تولید ساختار سلولی ریز و دانسته بالا می باشد.

تولید و تزریق فوم فیلتر هوا

برای تزریق فوم فیلتر هوا عموما از یک دستگاه تزریق فشار پایین فوم با دبی تزریق پایین و یکنواخت استفاده می شود. ریزش پلی ال و ایزوسیانات ترکیب شده باید کاملا یکنواخت و بدون حباب های حاصل از عملیات اختلاط در هد دستگاه باشد. معمولا برای قالبگیری فوم فیلتر هوا از قالب های پلاستیک (پلی اتیلنی) برروی یک سینی متحرک قرامی گیرد و مواد فوم درون ان تزریق می شود. پس از تزریق مواد فوم فیلتر درون قالب، کاغذ چین خورده فیلتر به درون مواد وارد شده و قالب همراه با کاغذ و سایر متعلقات تحت فشار قرار می گیرند. برای چسبندگی بهتر مواد فوم به کاغذ می بایست قبل از رسیدن مواد به ژل تایم کاغذ را با مواد فوم فیلتر در حال رشد تماس داد.

اطلاعات فرایندی فوم فیلتر هوا

 دمای مصرف مواد: ۲۸-۲۵ درجه سانتیگراد

 دمای قالب: ۴۰-۳۵ درجه سانتیگراد

 نسبت وزنی پلی ال به ایزوسیانات: ۱۰۰ به (۳۵ تا۴۰)

 زمان کرم تایم: ۲۵ ثانیه

 زمان اتمام رشد: ۱۱۰ ثانیه

 دانسیته فوم آزاد: ۳۰۰ کیلوگرم بر متر مکعب

 زمان قالبگیری: ۲۰۰ ثانیه

 شما دوستان محترم نیز می توانید از طریق صفحه پرسش و پاسخ سوالات خود را مطرح نمایید. ماشین سازی زاگرس تلاش خواهد کرد در حد توان خود به این پرسش ها پاسخ دهد.

نوشته شده توسط گروه ایران پی یو 

بازیافت پلی یورتان ؛ روش ها و کاربردها

همواره بخشی از محصولات تولیدی شرکت ها به عنوان ضایعات دور ریز موجب اتلاف سرمایه و انرژی آن ها می شود. همین موضوع موجب افزایش تقاضای بازیافت ضایعات و محصولات نامرغوب به مواد قابل مصرف می شود. اگر شرکت های تولیدی راهی برای بازیافت و استفاده مجدد از ضایعات خود نکنند به زودی به زباله دانی بزرگ تبدیل خواهند شد و یا شاید حجم عظیمی از سرمایه خود را دور بریزند که این خود اثرات مخرب زیست محیطی در پی دارد.

pu00

بازیافت پلی یورتان

مانند بسیاری از پلیمرها، طیف وسیعی از محصولات پلی یورتان می توانند بازیافت شده و از جریان نابودی و تبدیل به زباله احیا شده و بخشی از ارزش ذاتی خود را بازیابند. افکار عمومی و مردم عادی با بازیافت محصولات ترموپلاستیک مانند بطری های پلاستیکی و ظروف روزمره کنار خیابان آشنا هستند. اما شاید این افراد با بازیافت انواع پلیمرهای ترموست که فوم های پلی یورتان نیز یکی از انواع آن می باشد و با گرم کردن نمی توان شکل آن ها را تغییر داد، آشنایی چندانی نداشته باشند.

در اینجا مثال های کاربردی از محصولات بدست آمده از پلی یورتان های بازیافتی ارائه می شود.

ریباندینگ:

نزدیک ۵۰۰ هزار تن از ضایعات پلی یورتان بازیافت شده در سال ۲۰۱۲ برای ساخت زیر سازی ریباندنگ که به عنوان لایه زیرین فرش به کار می رود، به کار گرفته شده است.

تشک سازی:

 در امریکا بسیاری از ضایعات فوم نرم به عنوان پرکننده در تشک سازی به کار می رود.

بازیافت به مواد خام:

یک کارخانه در میشیگان حدود ۷۰ درصد از ضایعات فوم پلی یورتان صنایع خودروسازی طرف قرارداد با خود را به مجددا به مواد اولیه پلی یورتان بازیافت می کند.

روش های بازیافت پلی یورتان

پلی یورتان ها از ۲ روش اساسی و متفاوت بازیافت می شوند: روش اول بازیافت مکانیکی است، که در آن پلی یورتان ها به عنوان پلیمر تغییر سایز داده شده مورد استفاده می شوند. در روش دوم پلی یورتان به روش شیمیایی بازیافت و به ترکیبات شیمیایی متفاوت تجزیه و تبدیل می شود.

روش های بازیافت مکانیکی پلی یورتان ها

ریباندینگ فوم انعطاف پذیر پلی یورتان (فوم نرم):

در این روش از تکه های خورد شده فوم نرم پلی یورتان به عنوان یکی از اجزاء و چسب پلی یورتان به عنوان ریباندر و پیوند دهنده اینکه های خورد شده استفاده می شود. از محصولات بدست آمده از ریباندینگ فوم فلکسیبل پلی یورتان می توان به انواع لایه های زیرین فرش ها و پوشش های نساجی، تشک ورزشی، پشتی سنتی، پشتی های تزئینی مبلمان، و سایر محصولات مشابه نام برد.

بازیافت فوم پلی یورتان

pu02

آسیاب کردن مجدد یا پودر کردن:

در سیستم فوم های پلی یورتان سخت از طریق آسیاب کردن و تبدیل ضایعات فوم پلی یورتان سخت به پودر و ذرات ریز از آن ها به عنوان پرکننده (فیلر) در تولید سایر قطعات پلی یورتان که حساسیت کمی به کاهش جزئی خواص فیزیکی و مکانیکی دارند مورد استفاده قرار می گیرند. روش قالب گیری تزریقی فوم های پلی یورتان RIM امکان استفاده از این پودرها را محقق می کند.

پرس چسبی و اتصال ذرات فوم پلی یورتان:

معمولا ضایعات سخت فوم پلی یورتان پس از آسیاب و تبدیل به ذرات و قطعات دانه دانه و ریزتر از طریق آغشته شدن به انواع چسب های پلی یورتان و تحت فشار پرس و گرما قالبگیری شده و انواع تخته های پلی یورتان بازیافتی برای مصارف قطعات پلی یورتان اتومبیل، سردخانه، کفپوش، عایق صدا و غیره کاربرد دارند.

فوم پلی یورتان بازیافتی

در این نوع بازیافت اگر شرایط آسیاب همگن و هم اندازه ذرات فوم پلی یورتان همراه با اختلاط کامل آن ها با چسب پلی یورتان حاصل شود، محصول تخته شکل بدست امده دارای خواص مقاومتی و کششی تقریبا مناسبی خواهد بود.

pu03

قالب گیری فشاری ذرات فوم پلی یورتان:

فرایند تولید محصولات بازیافتی در این روش مشابه روش پرس چسبی و اتصال ذرات فوم پلی یورتان می باشد با این تفاوت که در این روش دیگر از چسب پلی یورتان به عنوان اتصال دهنده ذرات استفاده نشده و ذرات فوم پلی یورتان به صورت ۱۰۰ درصد خالص درون پرس تحت گرما و فشار بالا قالبگیری شده و محصولات بازیافتی پلی یورتان ساخته می شود.

بازیافت فوم

pu01

روش های بازیافت شیمیایی پلی یورتان ها

گلیکولیزاسیون:

در این روش بازیافت شیمیایی پلی یورتان ها، مواد پلی یورتان نیازمند بازیافت را با مقادیر زیادی دی اُل Diol تحت دمای بالا ترکیب کرده و موجب واکنش شیمیایی ترکیبی و تولید انواع جدیدی از پلییول می شوند. این نوع از پلی ال های ساخته شده ضمن حفظ خواص و عملکرد پلی ال های اصلی به عنوان ماده خام ساخت انواع فوم های پلی یورتانی به کار می روند.

هیدرولیز:

در این فرایند در اثر اختلاط ذرات پلی یورتانی مورد بازیافت با آب، واکنش شیمیایی هیردرولیزاسیون موجب تولید نوع دیگری از پلی ال ها و مواد شیمیایی می گردد که بعضا به عنوان ماده واسط در تولید سیستم های پلی یورتانی به کار برده می شوند.

 پیرولیزاسیون:

فرآیند پیرولیزاسیون که به از هم پاشیدگی یک ترکیب در اثر گرما اطلاق می شود در تجزیه شیمیایی ذرات فوم پلی یورتان تحت یک محیط اکسیژن آزاد برای شکست و تجزیه ساختارهای اصلی و تولید گاز و برخی از مشتقات مواد نفتی مورد استفاده قرار می گیرد.

هیدروژناسیون:

هیدروژناسیون که به عمل تبدیل مواد به هیدروژن اطلاق می شود، مانند فرایند پیرولیز از ترکیب مواد پلی یورتان با هیدروژن تحت فشار و گرما گاز و مواد نفتی تولید می کنند.

نوشته شده توسط گروه ایران پی یو 

پلی پورتان pu

پلي يورتان چيست ؟

بر اساس تعريف صورت گرفته توسط اتحاديه صنعت پلي يورتان (API (Alliance for the Polyurethanes Industry
هنگامي كه پلي ال با دي ايزوسيانات يا پليمريك ايزوسيانات در حضور كاتاليست يا افزودني مناسب واكنش دهند ، پلي يورتان ها تشكيل ميشوند . محصولات پلي يورتان مواد ترموست هستند به اين معنا كه آنها نمي توانند دائماً مانند ترمو پلاستيك ها ذوب شوند و به محصول جديد تغيير شكل پيدا كنند .

توليد پلي يورتان شامل واكنش شيميايي مي باشد كه در طي آن پلي ال ، ايزوسيانات و افزودني ها در مقادير مناسب تحت شرايط ويژه با هم مخلوط مي شوند تا محصولي مناسب با كاربرد در نظر گرفته شده حاصل گردد . بسياري از اين اجزا قبل از اينكه با هم تركيب شوند و واكنش نشان دهند به شكل مايع هستند .

اكثر محصولات پلي يورتان مانند فوم هاي پلي يورتان از تركيب دو نوع ماده يعني ايزوسيانات و پلي ال تشكيل ميشوند. اين دو ماده مجزا براي ساختن پلي مر پلي اورتان با هم تركيب ميگردند. ايزوسياناتها معمولا به عنوان جزء A و پلي ال ها جزء B ناميده ميشوند . دو جزء A و B با هم يك سيستم پلي يورتان را ميسازند كه اين سيستم از اجزاي اصلي مورد نياز براي توليد يك پلي يورتان ميباشد .

شيمي پلي اورتان چگونه اختراع شد ؟
اصول اوليه شيمي پلي يورتان در سال 1937 در آزمايشگاه هاي تحقيقاتي شركت باير توسط دكتر اوتو باير( Dr.Otto Bayer )كه در حال انجام تحقيقات در ساختمان مركزي تحقيقات باير لوركوزن آلمان بود ، اختراع شد و شيمي پلي يورتان هنگامي كه او به دنبال تحقيق بر روي پليمر ديگري بود ، كشف شد . او در طي سالهاي بعد رئيس تحقيقات باير شد . با گذشت سال ها شيمي پلي يورتان به يكي از هيجان انگيز ترين شاخه هاي شيمي پليمر تبديل شد كه كمك زيادي به ساختن بسياري از محصولات روزمره زندگي كرده است : از مبلمان و كوسن گرفته تا عايق هاي ساختماني ، عايق لوازم خانگي ، الاستومرهاي با دوام در بخشهاي صنعتي و غيره كه از جمله موارد كاربرد پلي يورتان ميباشند.
نوآوري در اين صنعت كماكان ادامه دارد و دنياي صنعت همواره شاهد محصولاتي جديد با كاربري هاي نو از خانواده پلي يورتان ها مي باشد .


 

پلی یورتانها ترکیباتی هستند که در ساختار آنها پیوند یورتانی وجود دارد.پلی یورتان(PU) نام عمومی پلیمرهایی است که دارای پیوند یورتانی می باشند. پیوند یورتانی از طریق واکنش افزایشی بین یک گروه ایزوسیانات و یک ترکیب دارای هیدروژن فعال مثل گروه هیدروکسیل تشکیل شده است.گروه های ایزوسیانات به شدت واکنش پذیر بوده و به همین علت پیشرفت واکنش آنها نیاز به افزایش دما ندارد.(واکنش در دمای محیط صورت می گیرد) مهمترین ویژگی این گروه از پلیمرها این است که پس از واکنش ساخناری پایدار بوجود می آید.
خلاصه اینکه، پلی یورتان در اشکال مختلف مانند: فرآورده های فوم، فیلم، الاستومرها، پودرها، مایعات و امولوسیون ها قابل تولید هستند.
ترکیباتی که دارای گروه ایزوسیانات هستند عبارتند از:
2و4 یا 2و6 تولوئن دی ایزوسیانات
4و4 یا 2و4 دی فنیل متان دی ایزوسیانات
1و6 هگزا متیلن دی ایزوسیانات
علاوه بر موارد ذکر شده، ترکیبات ایزوسیاناتی دیگری نیز وجود دارند.
ترکیباتی که دارای دو گروه هیدروکسیل(OH) یا بیشتر باشند را پلی اُل می نامند و بطور معمول از گونه های زیر استفاده می شود:
پلی اتر پلی ال
پلی استر پلی ال
پلی کربنات پلی ال
پلی کاپرولاکتون پلی ال
به علاوه، به جای گروههای هیدروکسیل، ترکیباتی مثل اسیدهای کربوکسیلیک و آمینها، که دارای هیدروژن فعال هستند نیز می توانند در ترکیب با ایزوسیاناتها مورد استفاده قرار گیرند.
به همین دلیل، زمانیکه صحبت از پلی یورتانها می شود، می توان گفت که گونه های بیشماری از آنها وجود دارد.
با توجه به آنچه گفته شد می توان نتیجه گرفت، پلی یورتانها در موارد گوناگونی مانند: فومهای نرم، فومهای سخت، الاستومرها، چسبها، روکش ها و پایه های رنگی بکارگرفته می شوند.
پلی اورتان یك پلیمر ترموست Thermoset میباشد كه از تركیب متیلن دی ایزوسانات با پلی اول ها و برخی افزودنی های شیمیای دیگر پدید می آید.

با انتخاب این افزودنی ها و تغییر شرایط شیمیایی و فیزیكی فرایند واكنش، میتوان خواص گوناگونی را برای كاربردهای متنوعی به وجود آورد.

همین ویژگی پلی اورتان باعث گسترش كاربرد آن در بخشهای مختلف زندگی شده است. این پلیمر به دلیل hygienic بودن به فرم الستومر در ساخت روكشهای مخازن، نقاله ها و بسته بندی در صنایع غذایی و دارویی، ساخت دستكشها، پوششها و سایر تجهیزات جراحی و اتاق عمل، قلب و سایر اعضای مصنوعی و... كاربردهای فراوانی دارد. همچنین شكل اسفنجی آن در تولید مبلمان ، تخت خواب، موكت و كفپوش و ... به صورت گسترده استفاده می شود.. در صنایع اتومبیل نیز از فوم نرم (flexible foam) و فوم اینگرال (Integral skin foam) در ساخت قطعات تریم داخلی خودرو نظیر صندلی ها، قربیلك فرمان، دستگیره ها و ... و به صورت structural foam در ساخت قطعاتی نظیر سپر خودرو استفاده می شود.

امروزه رنگها و پوششهای ضد خوردگی پلی اورتان نیز با توجه به عمر و دوام بسیار بالای آنها گسترش بسیاری یافته اند.

فرم دیگری از این مواد كه به فوم سخت(Rigid foam) مشهور میباشد در صنایع تبرید و ساختمان به عنوان عایق حرارتی به صورت وسیع مورد مصرف قرار میگیرد كه اختصاراً به آن PUR rigid foam اطلاق میشود.

این عایق از بدو اختراع، با توجه به اینكه بهترین ماده آلی عایق شناخته شده میباشد به صورت ویژه مورد توجه صنعت ساختمان قرار گرفت و پیشرفتهای بسیاری نیز در راستای بهبود خواص آن تا كنون صورت پذیرفته است.

2- ساندویچ پانل:

برای عایقكاری حرارتی ساختمان به صورت كلی از گروه عایقهای معدنی نظیر پوكه، پشم سنگ، پشم شیشه و... و یا گروه عایق های آلی نظیر انواع فوم های پلی استایرن، نئوپرن، پلی اتیلن و پلی اورتان استفاده میشود. عایق های آلی در سنوات اخیر به دلایل مختلفی نظیر سهولت تولید و مصرف انرژی كم در فرایند تولید، قیمت ارزان، وزن كم، عملكرد بهتر، و عمر طولانی ، عدم جذب آب و عدم لانه گزینی حشرات و حیوانات موزی به تدریج جایگزین عایق های معدنی شده اند.

در میان عایقهای آلی نیز فوم های پلی اورتان (دو دسته پلی اورتان پایه پلی استر و پلی اورتان پایه پلی اتر) با توجه به خواص آنها گسترش فوق العاده ای یافته اند كه آمارهای افزایشی اعلام شده از سوی تولید كنندگان اصلی مواد اولیه این پلیمر یعنی BASF,DOW,BAYER,NIPPON و HUNTSMAN مؤید این مطلب میباشد.

از جمله ویژگیهای این ماده عبارتند از:

بالاترین ضریب مقاومت رسانایی گرمایی در میان عایق های آلی و معدنی (برای مثال عملكرد 2 سانتی متر پلی اورتان معادل 3.6 سانتیمتر پلی استایرن میباشد)

عدم جذب آب و رطوبت

عدم لانه گزینی حشرات (این خصیصه در مورد پلی استایرن برعكس بوده وحشراتی نظیر سوسك خانگی علاقه مند به ایجاد حفره و تخمگذاری در پلی استایرن میشوند)

قیمت مناسب

Hygenic بودن و عدم بروز حساسیتهای پوستی و یا سایر مضرات مواد شیمیایی به لحاظ عدم انتشار مواد مضر به ویژه هنگامی كه به صورت ساندویج پانل (دارای دو رویه فلزی) استفاده میگردد.

كاهش بار مرده ساختمان

به منظور افزایش كارایی فوم سخت جهت كابری آسان و ایمن در ساختمان اغلب این محصول به صررت ساندویچ پانل آماده سازی میگردد. در این روش با افزودن دو لایه رویه اغلب فلزی به دو طرف یك پانل پلی اورتان خواص مكانیكی، دوام، ایمنی و زیبایی این محصول افزایش یافته و با توجه به نصب آسان ، عمر طولانی و كاهش قابل توجه تبادل حرارتی ساختمان به یكی از مصالح مورد علاقه سازندگان ساختمان تبدیل میگردد.
3- ایمنی:
مطالعات بسیاری در خصوص ایمنی این محصول چه مواد اولیه آن (به منظور اطمینان از سلامت كارگران و كاركنان در معرض مواد اولیه پلی اورتان یعنی متیلن دی ایزوسیانات و پلی اول ها) چه محصولات تولیدی از پلی اورتان (به منظور اطمینان از سلامت افراد در معرض تماس مستقیم با این محصولات) و چه خطرات ناشی از حوادث نظیر آتش سوزی صورت پذیرفته است.

مواد اولیه: توصیه شده است تماس با مواد اولیه این محصول با دستكش و عینك ایمنی صورت پذیرد. علیهذا درجه سمی بودن آنها در حدی نیست كه خطرات جدی برای كارگران مرتبط پدید آورد. با توجه به نا محلول بودن دی ایزوسیاناتها در آب نیز ورود آنها به آبهای زیر زمینی و منابع آب و غذا بسیار ناچیز بوده و این مواد از این نقطه نظر ایمن میباشند. برخی تشابهات اسمی این ماده با مواد شیمیایی مظر دیگر نیز باعث حساسیت افكار عمومی نسبت به آن شده كه به شرح ذیل میباشد.

دی ایزو سیانات ارتباطی با سیانید ها نداشته و در تولید آنها به هیچ وجهی از سیانید ها استفاده نمیشود. پایه دی ایزوسیانات از پلی استر و یا پلی اتر میباشد. پس از تركیب با پلی اولها و به وجود آمدن پلی اورتان نیز مانند بسیاری تركیبات آلی دیگر نظیر چوب و الیاف طبیعی كه دارای نیتروژن در ساختار خود هستند ، سیانید آزاد نمیكنند.

دی ایزوسیانات ارتباطی با متیل ایزوسیانات كه دارای بخارات سمی است ندارد و امكان تبدیل آن به این ماده نیز در شرایط طبیعی وجود ندارد.

دی ایزوسیانات همچنین ارتباطی با ایزو تیو سیانات نیز ندارد.

پلی اورتان ارتباطی با پلیمر یورتان (اتیل كاربامیت) ندارد.

محصولات تولیدی: ایمنی محصولات تولیدی پلی اورتان در حدی است كه برای برخی كاربردهای پزشكی و صنایع غذایی تقریباً هیچ جایگزینی برای آن وجود ندارد و سایر محصولات پلیمری و حتی طبیعی از این جهت پس از پلی اورتان قرار میگیرند. استفاده از پلی اورتان در مبلمان و تخت خواب، یخچال، اسباب بازی كودكان و... و عدم ایجاد حتی ساده ترین حساسیتهای پوستی مؤید این نكته است.
در ارتباط با فوم های پلی اورتان تنها مورد مطرح، استفاده از گاز فریون 11 به عنوان ماده فوم زا بوده است كه با توجه به آسیب لایه ازن در اثر استفاده از آن، این ماده در سنوات گذشته حذف شده و هم اكنون در تولید ساندویچ پانل از R141b ، سیكلو پنتان ، آب و یا برخی مواد كم ضررتر دیگر استفاده میشود.

آتش سوزی: با توجه به پایه آلی این عایق بدیهی است این ماده نیز همچون سایر پلیمرها قابلیت سوختن دارد. البته این خصیصه نافی سایر خواص مثبت این ماده نشده است و كماكان به مدد نو آوری های صورت پذیرفته در زمینه كاهش خطرات آن در زمان آتش سوزی به صورت وسیع از آن استفاده میشود.

این نو آوری ها شامل معرفی برخی افزودنی های شیمیایی و معدنی سركوب كننده آتش موسوم به Fire retardant ها و همچنین معرفی خانواده جدید فومهای سخت دیرسوز موسوم به Polyisocyanurate (پلی آیزوساینوریت) كه اختصاراً PIR نامیده میشود شده است. البته فومهای كاملاً نسوز نظیر Phenolic foam نیز به بازار آمده است كه مناسب كاربردهای نظامی و امنیتی است.

استانداردهای ایمنی ساختمان در امریكا و اروپا نظیر ASTM C1289 ، CAN/ULC-S704 ، DIN EN 13823 و استاندارد جدید DIN EN 14509 استفاده از پلی اورتان و پلی آیزوساینوریت را به صورت ساندویچ پانل برای فضاهای مختلف صنعتی، تجاری ، عمومی و مسكونی دسته بندی نموده و با رعایت نكات مندرج در این استانداردها، امكان استفاده از ساندویچ پانل برای عایق كاری سطوح خارجی این فضاها مجاز شمرده شده است.

مهمترین ویژگیهای ساندویچ پانل پلی اورتان و به ویژه پلی آیزوساینوریت در مواجه با آتش عبارتند از:

PIR استانداردهای B2 و B1 را برای خطر آتش سوزی میگذراند.

PIR پس از تماس با شعله مستقیم با تأخیر بسیاری مشتعل میگردد در حالیكه EPS یا سایر عایق های آلی بسیار زودتر

PIR پس از اشتعال، با كنار بردن شعله مستقیم بلافاصله خاموش میگردد و نتیجتاً باعث گسترش آتش نمیگردد.

PIR در هنگام سوختن ایجاد قطره شعله ور و یا ذرات شعله ور ننموده و باعث گسترش آتش نمیگردد.

دمای اولیه مورد نیاز برای شعله ور شدن PIR بالاتر از PUR میباشد

دود و گازهای آلاینده حاصل از سaوختن PIR كمتر از PUR و EPS و سایر لوازم منزل نظیر مبلمان ، تخت خواب و الیاف مصرفی در فرش و .. كه در آنها گاهی از تركیبات آمین دار می شود است.

وجود لایه های فلزی در دو طرف پانل مانع از تماس مستقیم شعله با PIR و همچنین مانع رسیدن اكسیژن به PIR و نتیجتاً تأخیر در آتش گرفتن آن مینماید.

آیین نامه های طراحی ایمن ساختمانها نیز جهت كاهش مضاعف خطر، تدابیری را در جهت دوری منابع احتمالی آتش از این محصولات توصیه مینمایند.

مواردی برای نهگداری بهتر خودرو

با روشن شدن چراغ انژکتور، خودرو را خاموش نموده وبسط باتری را چند ثانیه جدا نموده و سپس اتصال دهید اگر چراغ خاموش نشد به نمایندگی مراجعه نمایید.

هر 20000 کیلومتر شمع خودرو تعویض گردد.

صافی بنزین و لنت ترمز هر 15000 کیلومتر تعویض شود.

تسمه تایم خودرو هر 60000 کیلومتر تعویض گردد.

تسمه تایم باید برند معتبر باشد.روغن، فیلتر روغن و فیلتر هوا در هر 5000 کیلومتر تعویض شود.

از تمیز کردن فیلتر هوا جدا" خودداری فرمایید چون ذرات موجود در آن سرطان زا می باشد.

از هل دادن خودروهای انژکتوری جهت روشن نمودن خودرو خود داری کنید.

ماهی یک بار کولر خودرو را به مدت چند دقیقه جهت مخلوط شدن گاز با روغن مخصوص آن و جلوگیری از فاسد شدن آن روشن نمایید.

در هنگام روشن بودن خودرو از باز کردن کابل باتری خودداری کنید.

با روشن شدن چراغ استپ،خودرو را متوقف نموده با نمایندگی تماس بگیرید.

با روشن شدن چراغ انژکتور، خودرو را خاموش نموده وبسط باتری را چند ثانیه جدا نموده و سپس اتصال دهید اگر چراغ خاموش نشد به نمایندگی مراجعه نمایید.

در اول صبح بعد از روشن نمودن خودرو نیازی به گرم کردن خودرو در حالت توقف نیست و در کمتر از یک دقیقه خودرو را حرکت دهید و مسافت یک کیلومتر را با دنده 1 و2 برانید.در حالت توقف مدت زیادی خودرو را روشن نگاه ندارید.

از روشن کردن کولر در حالت توقف خود داری نمایید.

هیچ دستگاه عیب یابی قادر به تنظیم میزان سوخت مصرفی نمی باشد.دستگاه عیب یاب فقط می تواند میزان مصرف سوخت بالا یا پایین را نشان دهد. و رفع عیب به عهده مکانیک می باشد.

توصیه می گردد اولین تعویض روغن در 2500 کیلومتر انجام شود .

مشاغل خانگی، دورکاری صنعتی و افزایش مزیت رقابتی

مشاغل خانگی ، دورکاری صنعتی و افزایش مزیت رقابتی
به حرکت درآوردن چرخه تولید و بهره‌وری از دیرباز به عنوان دغدغه اصلی انسان‌های اقتصادی بوده و برای آن راهکارها و فرایندهای متنوعی نیز طراحی و اجرا گردیده است.
رشد شتابنده تحولات محیطی و به دنبال آن تغییر در سلایق و خواسته‌های مشتریان باعث گردیده تا حرکت و تحول در شیوة چرخه‌ی تولید و مدیریت آن به امری اجتناب ناپذیر و غیرقابل تفکیک در تفکر نوین مدیریت مبدّل گردد. در صورتی که رقابت و ایجاد فضای رقابتی در کسب و کار را زائیده تغییر روز افزون و شتابنده در نیازهای مشتریان وشیوه پاسخگویی به آنها بدانیم، هر فرایند و خدمتی که بتواند به نحوی نیازهای مشتریان را برآورده سازد می‌تواند چرخه تولید و بهره‌وری را به حرکت وادارد. به طور کلی آنچه بیش از پیش باعث ماندگاری شرکت‌ها و صاحبان کسب و کار در فضای رقابتی امروز می‌شود را می‌توان توجه به دو عامل کیفیت و قیمت دانست. مسلماً در هر جامعه‌ای توجه به این دو عامل می‌تواند مشتریان وفادار و شیفته‌ای را برای صاحبان کسب و کار مهیا سازد. از آنجائیکه رابطه قیمت و کیفیت تا حدی مستقیم می‌باشد در فضای رقابتی مدیران ناگزیراند با روی آوردن به روش‌های مهندسی ارزش و تقسیم‌بندی بازارها، به مدیریت رابطه این دو عامل در پاسخگویی به انتظارات و نیازهای مشتریان بپردازند. به نظر می‌رسد برای وارد شدن به بحث، نیاز باشد نگاهی به تعریف بازار و مؤلفه‌های آن داشته باشیم. بنا بر تعریف اولیه اقتصاددانان،‌ بازار محلی است که در آن عرضه کننده و تقاضاکننده با هم مبادله‌ای را انجام می‌دهند. وقتی به تعریف بازار و مؤلفه‌های تشکیل دهندة‌ آن نگاه می‌کنیم مشاهده می‌شود که در فضای کسب و کار امروزی، ایجاد کنندة بازار، بیشتر طرف تقاضاکننده و یا همان مشتری است که با تقاضای‌های خود عرضه‌کنندگان را به سمت تولید و عرضه‌ی محصولات مورد نظر هدایت می‌کند. بنابراین هر عرضه‌کننده‌ای که بتواند با شناسایی دقیق و به موقع این نیازها به عرضه‌ی محصول و خدمت بپردازد، تشکیل ‌دهنده و صاحب طرفِ عرضه‌ی بازار خواهد بود این، همان حرکت به سمت مشتری مداری و توجه به خواسته‌های مشتری است. می‌توان تصور نمود که در طول این مسیر نیز آرام آرام بازار اشباع شده و به عبارت دیگر فضای بسیار رقابتی در جهت توجه به خواسته‌های مشتری در بازارها ایجاد خواهد شد به گونه‌ای که برای بسیاری از عرضه‌کنندگان دیگر صرفِ توجه به خواسته‌های مشتری و پاسخگویی به آنها نمی‌تواند یک مزیت رقابتی باشد. در چنین فضایی نیازهای مشتری و شیوه پاسخگویی به آنها رکن اصلی و استراتژیک بازارها بوده و واضح است که شکل، ساختار و نحوة مدیریت بنگاههای اقتصادی نیز متأثر از همین امر خواهد شد. لذا مشتری بر اریکه‌ی قدرت تکیه داده و به راحتی به مدیریت بنگاههای کسب و کار می‌پردازد که این وضعیت را حاکمیت و تسلط طرفِ تقاضاکننده بر بازار می‌نامیم. بنابراین آنچه مشتری می‌خواهد و برایش ارزش است تعیین کننده‌ی شکل و نوع بازار خواهد بود. در چنین بازاری به لحاظ وجود شرایط رقابتی، هم برای قیمت و هم برای کیفیت، مشتریان تمایل دارند تا حد ممکن کالا یا خدمت مورد نظر را با کیفیت مطلوب و قیمت کمتر در اختیار داشته باشند. اما این خواست و ارادة مشتری بدون عزم و ارادة عرضه‌کننده محقق نخواهد شد. در واقع عرضه‌کننده‌ای موفق به تشکیل بازار خواهد شد که بتواند با مدیریت رابطه قیمت و کیفیت، ضمن برآورده سازی نیاز مشتری به حاشیه سود مورد نظر نیز دست یابد که این امر، نیاز به توجه و حرکت به سمت « مهندسی ارزش» دارد. در مهندسی ارزش، تلاش بر این است با از بین بردن فرایندهای زائد و بهینه‌سازی هزینه‌های ثابت و متغیر، ‌ضمن رعایت کیفیت مورد نظر برای محصول، قیمت تمام شده را تا حد ممکن پایین آورد و در واقع، بهینه‌سازی فرایندها،‌ شیوه‌های تولید، بازاریابی و فروش است. در فضای کسب و کار امروزی، ایده پردازی و حرکت به سمت اقتصادهای دانش بنیان می‌تواند ابزار بسیار مهمی برای اجرای صحیح مهندسی ارزش و موفقیت در آن می‌باشد. در هر کشوری بنگاههای اقتصادی را بر اساس اندازه می‌توان به سه دسته بنگاههای کوچک، متوسط و بزرگ تقسیم نمود. نگاهی به نمودارها و مسیر رشد بنگاهها نیز نشان می‌دهد که در طول زمان، بنگاهها و یا هر سازمانی می‌تواند در ابتدا بنابر اقتضائات موجود در اندازه‌های کوچک، متوسط و یا بزرگ متولد شود ولی در طول زمان می‌تواند جهت سازگاری و همراستایی با نیازهای مشتریان و محیط، به اندازه‌های دیگر نیز تبدیل شود. آنچه در فرایند طبیعی اتفاق می‌افتد این است که هر سازمانی در هر اندازه‌ای نیاز به رشد و موفقیت جهت بقاء در محیط‌های رقابتی خواهد داشت. به طور طبیعی بنگاههای کوچک و متوسط در تلاش‌اند تا بزرگ شوند و بنگاههای بزرگ نیز یا بزرگ باقی می‌مانند یا اینکه برای ماندن و سازگاری با شرایط محیطی نیاز به کوچک شدن و شروع فرایند جدید مراحل رشد خواهند داشت. مسلم است آنچه که این تغییرات را به وجود می‌آورد و آنچه که باعث ماندگاری بنگاهها در چنین فضایی خواهد شد همان توجه به رشد و تغییر اندازه جهت پاسخگویی به نیازهای مشتریان خواهد بود.
سؤال این است بنگاههای بزرگ چگونه می‌توانند کوچک و یا متوسط شوند؟ و بنگاههای کوچک و متوسط چگونه می‌توانند بزرگ شوند؟ نگاهی به نتایج حاصل شده از مهندسی ارزش بنگاههای بزرگ نشان می‌دهد که تمایل آنها به کوچک سازی صرفاً کاهش دادن بسیاری از هزینه‌های ثابت و در نتیجه افزایش‌ حاشیه سود است. در واقع وجود هزینه‌های ثابت (سربار) زیاد در بنگاههای بزرگ می‌تواند: 1- میزان انعطاف‌پذیری بنگاهها را در پاسخگویی به نیازهای مشتریان کاهش داده و 2- باعث زیان دهی بنگاهها از طریق عدم دستیابی سریع به نقطه سر به سر گردد. بنگاههای کوچک که با سرمایه و منابع انسانی کم و با پشتوانه ایده‌ها و طرح‌های دانش محور ایجاد می‌شوند با کوچک بودن و دانش بنیان ‌شدن مشکل انعطاف‌پذیری و سازگاری را حل نموده‌اند، ولی هنوز مدت زمان دستیابی به نقطة سر به سر و حاشیه سود می‌تواند عامل مهمی در تولد، حیات و ادامه رشد و یا نابودی آن قلمداد گردد. بهینه سازی که همانا استفاده از تمام ظرفیت‌ها و امکانات در اختیار با توجه به محدودیت‌های موجود جهت دستیابی به اهداف مورد انتظار می‌باشد، می‌تواند نگاه صاحبان فضای کسب و کار را به سمتی سوق دهند تا با استفاده از ظرفیت‌های موجود به حل مشکلات پیش رو بپردازند. نتیجه این است که نیاز امروز بسیاری از بنگاهها، کوچک سازی، مهندسی ارزش و حرکت به سمت کسب و کارهای دانش‌بنیان است.
می‌توان چنین عنوان نمود حرکت به سمت حذف بسیاری از فضاهای فیزیکی جهت کاهش هزینه‌های سربار و همچنین کاهش هزینه‌های متغیر با کاهش حضور فیزیکی افراد در محیط‌های کسب و کار، ایده‌ی دورکاری و بررسی راهکارهای استفاده از آن را ایجاد و تقویت خواهد نمود. می‌توان چنین عنوان نمود دورکاری در واقع یکی از نتایج مهندسی ارزش است که می‌تواند بسیاری از بنگاههای بزرگ، متوسط و کوچک را در شرایط امروزی به مزیت رقابتی پایدار برساند. دورکاری همان کلید واژه‌ای است که می‌تواند با مدیریت و طراحی فرایندهای مناسب برای آن، گره‌گشای بسیاری از مشکلات صاحبان بنگاههای اقتصادی باشد. بنابراین دورکاری در بنگاههای اقتصادی را می‌توان به عنوان یک استراتژی کارساز و مؤثر در جهت کسب مزیت رقابتی در بنگاههای اقتصادی صرف‌نظر از اندازه آنها دانست.
دورکاری صنعتی با مشاغل خانگی
در این قسمت لازم است ابتدا به تعریف و گذری اجمالی بر پیشینه مشاغل خانگی پرداخته و سپس به تبیین رابطه آن با دورکاری و مزیت‌های آن پرداخت.
مشاغل یا کسب و کار خانگی شامل هر کسب و کاری است که در محل سکونت با استفاده از امکانات و وسائل راه‌اندازی می‌شود و ضمن تولید کالا و یا خدمت، ایجاد ارزش نماید. با توجه دقیق به این تعریف و مقایسه آن با تعریف کسب و کار، به راحتی می‌توان این نکته را یافت که در این تعریف، مکان تولید و ایجاد ارزش افزوده به درون خانه‌ها وارد شده است یعنی قبلاً همین تولیدات یا در کارخانجات و محیط‌های کارگاهی انجام می‌شده و یا قرار بر این بوده که انجام شود.‌ اینکه سیاستگزاران و تئوریسین‌های بازار کار در حال حاضر به این نتیجه رسیده‌اند که می‌توان فضای داخل خانه‌ها را به فضای کارخانه‌ای و تولید تبدیل نمود، انسان را به تفکر وامی‌دارد که این تصمیم چه مشکلی را می‌تواند در بازار کسب و کار حل نماید. با نگاهی عمیق‌تر می‌توان دریافت که در واقع اختصاص فضای خانه‌ها به کارخانه‌ها در واقع همان دورکاری صنعتی است که امروزه قرار است با تأکید بر حفظ بنیان‌های خانواده با استفاده از آن به کسب مزیت رقابتی از طریق کاهش هزینه‌های ثابت و متغیر تولید دست یافت. ایجاد و انتقال بسیاری از کارگاهها و کارخانجات به درون خانه‌ها می‌تواند ضمن کاهش دادن هزینه‌های ثابت اولیه، جهت عملی ساختن طرح و ایده‌های کارآفرینی جدید به رشد و پایداری فرصت‌های شغلی در فضای کسب و کار نیز کمک شایانی نماید. امروزه وقتی به روایت آمارها مشاهده می‌گردد که بسیاری از جوانان جویای کار، صاحبان فکر و ایده‌های جدیدی هستند که صرفاً ترس از عدم پوشش هزینه‌های سربار و یا انتظار دستیابی سریع به حاشیه سود مورد انتظار به عنوان مانعی برای ورود مشتاقانه آنها به فضای کسب و کار تلقی می‌شود، روی آوردن به دورکاری صنعتی می‌تواند راهکاری کارگشا و انگیزاننده باشد. در واقع دورکاری صنعتی یا همان روی آوردن به حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی ضمن تضمین رشد و پایداری بنگاههای اقتصادی، توان انعطاف‌پذیری و سازگاری لازم را در فرایند کوچک سازی و بزرگ سازی به راحتی در اختیار مدیران و صاحبان بنگاههای اقتصادی قرار می‌دهد بدون اینکه کاهشی در بهره‌وری و توان منابع انسانی از خود به جای گذارد. بر عکس اینکه این ابزار به راحتی می‌تواند به تشویق در مشارکت بیشتر جوانان جویای کار و کارفرمایان جهت حل مشکل کسب و کار و بیکاری بینجامد. بنابراین طرح حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی در واقع همان دورکاری صنعتی است که می‌تواند گره گشای بسیاری از مشکلات بنگاههای اقتصادی در جهت کسب مزیت رقابتی از طریق کاهش هزینه‌های ثابت و متغیر باشد و همچنین می‌تواند با ایجاد انگیزه‌ای که با کاهش هزینه‌ها ایجاد می‌نمایند تمایل بیشتری برای کارآفرینان و صاحبان ایده‌های جدید جهت ورود به فضای کسب و کارهای جدید ایجاد نماید. به طور کلی این طرح با کاهش بسیاری از هزینه‌ها می‌تواند ضمن پایداری و رشد بنگاهها به توسعه فرصتهای شغلی و پایداری مشاغل موجود کمک شایان توجهی نماید.
مشاغل خانگی، تمرکز بر پشتیبان‌ها و پرهیز از مستقل‌ها
مشاغل خانگی از دیرباز به صورت سنتی در کشور ایران وجود داشته و با فراز و نشیب‌هایی نیز همراه بوده است. طبق تعریف و بر اساس پیشینه‌ای که این مشاغل دارند، ‌افراد به صورت فردی یا گروهی در فضای خانه به تولید و عرضه محصولات خاصی می‌پرداختند. در این نوع مشاغل سنتی، صاحب فکر و ایده پس از امکان سنجی ایدة خود،‌ با تهیه مواد اولیه و تقبل هزینه‌های خرید این مواد به تولید محصول خود می‌پرداخت و سپس با داشتن دغدغه فروش به سمت بازارهای هدف حرکت می‌نمود و در واقع از لحظه تولید ایده تا فروش محصول را خود به عهده داشت. با توجه به سنتی بودن این مشاغل و عدم برخورداری از دانش روز تولید، بازاریابی و تبلیغات، بسیاری از این مشاغل نمی‌توانستند در فضای رقابتی به صورت جدی و پایدار وارد شده و برای خود جایگاهی داشته باشند. این در حالی است که نداشتن تولید انبوه نیز در بسیاری از موارد می‌توانست به قیمت تمام شده آنها بیفزاید. وجود این مشاغل ضمن احیای سنت‌ها و فرهنگ‌های خاص هر منطقه با وجود اینکه نمی‌توانستند به خوبی در بازار رقابت باقی بمانند اما تحلیل‌گران را به ظرفیت بالای آنها در جهت کاهش هزینه‌های تولید متوجه ساخت. با کمی دقت متوجه خواهید شد که تلاش در جهت کاهش ضعف مشاغل خانگی سنتی ما را به راهکاری خواهد رساند که می‌تواند با تبدیل هر خانه به یک کارخانه ضمن احیای سنت‌ها و فرهنگ‌های گذشته با استفاده از ظرفیت بسیار بالای این مشاغل، بسیاری از مشکلات اشاره شده مربوط به جوامع صنعتی و مدرن امروزی را نیز حل نماید. اگر بخواهیم مشکلات مشاغل خانگی سنتی را برشماریم می‌توان عدم تفکیک مدیریت زنجیره ارزش را از صاحب بنگاه تولیدکننده و عرضه کننده‌ی محصول یا خدمت به عنوان مهمترین ضعف و مشکل فراوری آنها بدانیم. این موضوع به صورت کاملاً هوشمندانه و برنامه‌ریزی شده در طرح حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی که توسط وزارت کار و اموراجتماعی ابلاغ شده، مورد توجه و دقت قرار گرفته است. در این طرح با تعریف پشتیبان‌ها، با ایجاد تعاونی و یا شرکت‌های سهامی و همچنین تشویق به خوشه‌سازی در فرایندهای تولید، مدیریت زنجیره ارزش از تولیدکننده و فرد یا گروهی که ایده پردازی می‌نمایند تفکیک شده است. در واقع پشتیبان‌ها با مدیریت زنجیره ارزش، دغدغه‌های تهیه مواد اولیه، بازار، تبلیغات و بازاررسانی را از تولیدکننده می‌گیرند و به صورت تخصصی به مدیریت آن می‌پردازد. در این طرح افرادی که به عنوان تولیدکننده یا کارپذیر تحت نظر پشتیبان‌ها کار می‌کنند، تحت پشتیبان نام دارند.
بدیهی است که راه‌اندازی کسب و کارهای خانگی مستقل در واقع همان شیوه سنتی بوده که در گذشته با داشتن نواقص و مشکلات خاص خود نتوانسته در مقیاس وسیع و ظرفیت بالا، مشکلات فضای کسب و کار را در محیط‌های رقابتی حل نماید. بنابراین تمرکز و حرکت به سمت این نوع کسب و کارها دارای ریسک‌هایی از جمله قیمت تمام شده، بازار،‌ تبلیغات،‌ تولید انبوه و انعطاف‌پذیری می‌باشد. در واقع نقطه‌ی اتصال کسب و کارهای صنعتی و مدرن امروزی با کسب و کارهای سنتی خانگی در جهت رفع مشکلات و موانع پیش روی صاحبان فکر و بنگاههای اقتصادی می‌تواند تمرکز بر تشویق و اطلاع رسانی جهت استفاده از طرح‌های «پشتیبان و تحت پشتیبان» در قانون حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی باشد. زیرا با این نوع جهت‌گیری می‌توان با ارائه طرح دورکاری صنعتی بسیاری از کارخانجات فعلی را به درون خانه‌ها برد تا ضمن کاهش بسیاری از هزینه‌های حمل و نقل، ترافیک و آلودگی‌ها با روان سازی تولید و مهندسی ارزش با به حرکت در آوردن چرخه‌های اقتصادی به اقتصاد خانواده‌ها و جامعه کمک قابل توجهی نمود. این امر می‌تواند از طریق حفظ فرصت‌های شغلی موجود و استفاده از ظرفیت‌های جدید برای ایجاد مشاغل نو و دانش بنیان به طور قابل ملاحظه‌ای به کاهش نرخ بیکاری بینجامد.
به طور خلاصه می‌توان چنین نتیجه‌گیری نمود که با وجود طرح ساماندهی و حمایت از مشاغل خانگی، زیرساخت اجرای طرح دورکاری صنعتی به صورت کاملاً قانونی و کارشناسی مهیا بوده و نیاز است تا صاحبان بنگاههای اقتصادی، جوانان و صاحبان ایده‌های کارآفرینی، مدیران و سیاستگزاران اجرایی با هماهنگی و برنامه‌ریزی لازم زمینه اجرایی شدن مؤثر آن را فراهم نمایند. نهایت اینکه حرکت به سمت تبدیل هر خانه به یک کارخانه جز با تمرکز بر طرح‌های پشتیبان و پرهیز از طرح‌های مستقل میسر و پایدار نخواهد گشت.
عباس عباسی، استادیار دانشگاه و مدیرکل کار و اموراجتماعی استان فارس
دانست. مسلماً در هر جامعه‌ای توجه به این دو عامل می‌تواند مشتریان وفادار و شیفته‌ای را برای صاحبان کسب و کار مهیا سازد. از آنجائیکه رابطه قیمت و کیفیت تا حدی مستقیم می‌باشد در فضای رقابتی مدیران ناگزیراند با روی آوردن به روش‌های مهندسی ارزش و تقسیم‌بندی بازارها، به مدیریت رابطه این دو عامل در پاسخگویی به انتظارات و نیازهای مشتریان بپردازند. به نظر می‌رسد برای وارد شدن به بحث، نیاز باشد نگاهی به تعریف بازار و مؤلفه‌های آن داشته باشیم. بنا بر تعریف اولیه اقتصاددانان،‌ بازار محلی است که در آن عرضه کننده و تقاضاکننده با هم مبادله‌ای را انجام می‌دهند. وقتی به تعریف بازار و مؤلفه‌های تشکیل دهندة‌ آن نگاه می‌کنیم مشاهده می‌شود که در فضای کسب و کار امروزی، ایجاد کنندة بازار، بیشتر طرف تقاضاکننده و یا همان مشتری است که با تقاضای‌های خود عرضه‌کنندگان را به سمت تولید و عرضه‌ی محصولات مورد نظر هدایت می‌کند. بنابراین هر عرضه‌کننده‌ای که بتواند با شناسایی دقیق و به موقع این نیازها به عرضه‌ی محصول و خدمت بپردازد، تشکیل ‌دهنده و صاحب طرفِ عرضه‌ی بازار خواهد بود این، همان حرکت به سمت مشتری مداری و توجه به خواسته‌های مشتری است. می‌توان تصور نمود که در طول این مسیر نیز آرام آرام بازار اشباع شده و به عبارت دیگر فضای بسیار رقابتی در جهت توجه به خواسته‌های مشتری در بازارها ایجاد خواهد شد به گونه‌ای که برای بسیاری از عرضه‌کنندگان دیگر صرفِ توجه به خواسته‌های مشتری و پاسخگویی به آنها نمی‌تواند یک مزیت رقابتی باشد. در چنین فضایی نیازهای مشتری و شیوه پاسخگویی به آنها رکن اصلی و استراتژیک بازارها بوده و واضح است که شکل، ساختار و نحوة مدیریت بنگاههای اقتصادی نیز متأثر از همین امر خواهد شد. لذا مشتری بر اریکه‌ی قدرت تکیه داده و به راحتی به مدیریت بنگاههای کسب و کار می‌پردازد که این وضعیت را حاکمیت و تسلط طرفِ تقاضاکننده بر بازار می‌نامیم. بنابراین آنچه مشتری می‌خواهد و برایش ارزش است تعیین کننده‌ی شکل و نوع بازار خواهد بود. در چنین بازاری به لحاظ وجود شرایط رقابتی، هم برای قیمت و هم برای کیفیت، مشتریان تمایل دارند تا حد ممکن کالا یا خدمت مورد نظر را با کیفیت مطلوب و قیمت کمتر در اختیار داشته باشند. اما این خواست و ارادة مشتری بدون عزم و ارادة عرضه‌کننده محقق نخواهد شد. در واقع عرضه‌کننده‌ای موفق به تشکیل بازار خواهد شد که بتواند با مدیریت رابطه قیمت و کیفیت، ضمن برآورده سازی نیاز مشتری به حاشیه سود مورد نظر نیز دست یابد که این امر، نیاز به توجه و حرکت به سمت « مهندسی ارزش» دارد. در مهندسی ارزش، تلاش بر این است با از بین بردن فرایندهای زائد و بهینه‌سازی هزینه‌های ثابت و متغیر، ‌ضمن رعایت کیفیت مورد نظر برای محصول، قیمت تمام شده را تا حد ممکن پایین آورد و در واقع، بهینه‌سازی فرایندها،‌ شیوه‌های تولید، بازاریابی و فروش است. در فضای کسب و کار امروزی، ایده پردازی و حرکت به سمت اقتصادهای دانش بنیان می‌تواند ابزار بسیار مهمی برای اجرای صحیح مهندسی ارزش و موفقیت در آن می‌باشد. در هر کشوری بنگاههای اقتصادی را بر اساس اندازه می‌توان به سه دسته بنگاههای کوچک، متوسط و بزرگ تقسیم نمود. نگاهی به نمودارها و مسیر رشد بنگاهها نیز نشان می‌دهد که در طول زمان، بنگاهها و یا هر سازمانی می‌تواند در ابتدا بنابر اقتضائات موجود در اندازه‌های کوچک، متوسط و یا بزرگ متولد شود ولی در طول زمان می‌تواند جهت سازگاری و همراستایی با نیازهای مشتریان و محیط، به اندازه‌های دیگر نیز تبدیل شود. آنچه در فرایند طبیعی اتفاق می‌افتد این است که هر سازمانی در هر اندازه‌ای نیاز به رشد و موفقیت جهت بقاء در محیط‌های رقابتی خواهد داشت. به طور طبیعی بنگاههای کوچک و متوسط در تلاش‌اند تا بزرگ شوند و بنگاههای بزرگ نیز یا بزرگ باقی می‌مانند یا اینکه برای ماندن و سازگاری با شرایط محیطی نیاز به کوچک شدن و شروع فرایند جدید مراحل رشد خواهند داشت. مسلم است آنچه که این تغییرات را به وجود می‌آورد و آنچه که باعث ماندگاری بنگاهها در چنین فضایی خواهد شد همان توجه به رشد و تغییر اندازه جهت پاسخگویی به نیازهای مشتریان خواهد بود.
سؤال این است بنگاههای بزرگ چگونه می‌توانند کوچک و یا متوسط شوند؟ و بنگاههای کوچک و متوسط چگونه می‌توانند بزرگ شوند؟ نگاهی به نتایج حاصل شده از مهندسی ارزش بنگاههای بزرگ نشان می‌دهد که تمایل آنها به کوچک سازی صرفاً کاهش دادن بسیاری از هزینه‌های ثابت و در نتیجه افزایش‌ حاشیه سود است. در واقع وجود هزینه‌های ثابت (سربار) زیاد در بنگاههای بزرگ می‌تواند: 1- میزان انعطاف‌پذیری بنگاهها را در پاسخگویی به نیازهای مشتریان کاهش داده و 2- باعث زیان دهی بنگاهها از طریق عدم دستیابی سریع به نقطه سر به سر گردد. بنگاههای کوچک که با سرمایه و منابع انسانی کم و با پشتوانه ایده‌ها و طرح‌های دانش محور ایجاد می‌شوند با کوچک بودن و دانش بنیان ‌شدن مشکل انعطاف‌پذیری و سازگاری را حل نموده‌اند، ولی هنوز مدت زمان دستیابی به نقطة سر به سر و حاشیه سود می‌تواند عامل مهمی در تولد، حیات و ادامه رشد و یا نابودی آن قلمداد گردد. بهینه سازی که همانا استفاده از تمام ظرفیت‌ها و امکانات در اختیار با توجه به محدودیت‌های موجود جهت دستیابی به اهداف مورد انتظار می‌باشد، می‌تواند نگاه صاحبان فضای کسب و کار را به سمتی سوق دهند تا با استفاده از ظرفیت‌های موجود به حل مشکلات پیش رو بپردازند. نتیجه این است که نیاز امروز بسیاری از بنگاهها، کوچک سازی، مهندسی ارزش و حرکت به سمت کسب و کارهای دانش‌بنیان است.
می‌توان چنین عنوان نمود حرکت به سمت حذف بسیاری از فضاهای فیزیکی جهت کاهش هزینه‌های سربار و همچنین کاهش هزینه‌های متغیر با کاهش حضور فیزیکی افراد در محیط‌های کسب و کار، ایده‌ی دورکاری و بررسی راهکارهای استفاده از آن را ایجاد و تقویت خواهد نمود. می‌توان چنین عنوان نمود دورکاری در واقع یکی از نتایج مهندسی ارزش است که می‌تواند بسیاری از بنگاههای بزرگ، متوسط و کوچک را در شرایط امروزی به مزیت رقابتی پایدار برساند. دورکاری همان کلید واژه‌ای است که می‌تواند با مدیریت و طراحی فرایندهای مناسب برای آن، گره‌گشای بسیاری از مشکلات صاحبان بنگاههای اقتصادی باشد. بنابراین دورکاری در بنگاههای اقتصادی را می‌توان به عنوان یک استراتژی کارساز و مؤثر در جهت کسب مزیت رقابتی در بنگاههای اقتصادی صرف‌نظر از اندازه آنها دانست.
دورکاری صنعتی با مشاغل خانگی
در این قسمت لازم است ابتدا به تعریف و گذری اجمالی بر پیشینه مشاغل خانگی پرداخته و سپس به تبیین رابطه آن با دورکاری و مزیت‌های آن پرداخت.
مشاغل یا کسب و کار خانگی شامل هر کسب و کاری است که در محل سکونت با استفاده از امکانات و وسائل راه‌اندازی می‌شود و ضمن تولید کالا و یا خدمت، ایجاد ارزش نماید. با توجه دقیق به این تعریف و مقایسه آن با تعریف کسب و کار، به راحتی می‌توان این نکته را یافت که در این تعریف، مکان تولید و ایجاد ارزش افزوده به درون خانه‌ها وارد شده است یعنی قبلاً همین تولیدات یا در کارخانجات و محیط‌های کارگاهی انجام می‌شده و یا قرار بر این بوده که انجام شود.‌ اینکه سیاستگزاران و تئوریسین‌های بازار کار در حال حاضر به این نتیجه رسیده‌اند که می‌توان فضای داخل خانه‌ها را به فضای کارخانه‌ای و تولید تبدیل نمود، انسان را به تفکر وامی‌دارد که این تصمیم چه مشکلی را می‌تواند در بازار کسب و کار حل نماید. با نگاهی عمیق‌تر می‌توان دریافت که در واقع اختصاص فضای خانه‌ها به کارخانه‌ها در واقع همان دورکاری صنعتی است که امروزه قرار است با تأکید بر حفظ بنیان‌های خانواده با استفاده از آن به کسب مزیت رقابتی از طریق کاهش هزینه‌های ثابت و متغیر تولید دست یافت. ایجاد و انتقال بسیاری از کارگاهها و کارخانجات به درون خانه‌ها می‌تواند ضمن کاهش دادن هزینه‌های ثابت اولیه، جهت عملی ساختن طرح و ایده‌های کارآفرینی جدید به رشد و پایداری فرصت‌های شغلی در فضای کسب و کار نیز کمک شایانی نماید. امروزه وقتی به روایت آمارها مشاهده می‌گردد که بسیاری از جوانان جویای کار، صاحبان فکر و ایده‌های جدیدی هستند که صرفاً ترس از عدم پوشش هزینه‌های سربار و یا انتظار دستیابی سریع به حاشیه سود مورد انتظار به عنوان مانعی برای ورود مشتاقانه آنها به فضای کسب و کار تلقی می‌شود، روی آوردن به دورکاری صنعتی می‌تواند راهکاری کارگشا و انگیزاننده باشد. در واقع دورکاری صنعتی یا همان روی آوردن به حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی ضمن تضمین رشد و پایداری بنگاههای اقتصادی، توان انعطاف‌پذیری و سازگاری لازم را در فرایند کوچک سازی و بزرگ سازی به راحتی در اختیار مدیران و صاحبان بنگاههای اقتصادی قرار می‌دهد بدون اینکه کاهشی در بهره‌وری و توان منابع انسانی از خود به جای گذارد. بر عکس اینکه این ابزار به راحتی می‌تواند به تشویق در مشارکت بیشتر جوانان جویای کار و کارفرمایان جهت حل مشکل کسب و کار و بیکاری بینجامد. بنابراین طرح حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی در واقع همان دورکاری صنعتی است که می‌تواند گره گشای بسیاری از مشکلات بنگاههای اقتصادی در جهت کسب مزیت رقابتی از طریق کاهش هزینه‌های ثابت و متغیر باشد و همچنین می‌تواند با ایجاد انگیزه‌ای که با کاهش هزینه‌ها ایجاد می‌نمایند تمایل بیشتری برای کارآفرینان و صاحبان ایده‌های جدید جهت ورود به فضای کسب و کارهای جدید ایجاد نماید. به طور کلی این طرح با کاهش بسیاری از هزینه‌ها می‌تواند ضمن پایداری و رشد بنگاهها به توسعه فرصتهای شغلی و پایداری مشاغل موجود کمک شایان توجهی نماید.
مشاغل خانگی، تمرکز بر پشتیبان‌ها و پرهیز از مستقل‌ها
مشاغل خانگی از دیرباز به صورت سنتی در کشور ایران وجود داشته و با فراز و نشیب‌هایی نیز همراه بوده است. طبق تعریف و بر اساس پیشینه‌ای که این مشاغل دارند، ‌افراد به صورت فردی یا گروهی در فضای خانه به تولید و عرضه محصولات خاصی می‌پرداختند. در این نوع مشاغل سنتی، صاحب فکر و ایده پس از امکان سنجی ایدة خود،‌ با تهیه مواد اولیه و تقبل هزینه‌های خرید این مواد به تولید محصول خود می‌پرداخت و سپس با داشتن دغدغه فروش به سمت بازارهای هدف حرکت می‌نمود و در واقع از لحظه تولید ایده تا فروش محصول را خود به عهده داشت. با توجه به سنتی بودن این مشاغل و عدم برخورداری از دانش روز تولید، بازاریابی و تبلیغات، بسیاری از این مشاغل نمی‌توانستند در فضای رقابتی به صورت جدی و پایدار وارد شده و برای خود جایگاهی داشته باشند. این در حالی است که نداشتن تولید انبوه نیز در بسیاری از موارد می‌توانست به قیمت تمام شده آنها بیفزاید. وجود این مشاغل ضمن احیای سنت‌ها و فرهنگ‌های خاص هر منطقه با وجود اینکه نمی‌توانستند به خوبی در بازار رقابت باقی بمانند اما تحلیل‌گران را به ظرفیت بالای آنها در جهت کاهش هزینه‌های تولید متوجه ساخت. با کمی دقت متوجه خواهید شد که تلاش در جهت کاهش ضعف مشاغل خانگی سنتی ما را به راهکاری خواهد رساند که می‌تواند با تبدیل هر خانه به یک کارخانه ضمن احیای سنت‌ها و فرهنگ‌های گذشته با استفاده از ظرفیت بسیار بالای این مشاغل، بسیاری از مشکلات اشاره شده مربوط به جوامع صنعتی و مدرن امروزی را نیز حل نماید. اگر بخواهیم مشکلات مشاغل خانگی سنتی را برشماریم می‌توان عدم تفکیک مدیریت زنجیره ارزش را از صاحب بنگاه تولیدکننده و عرضه کننده‌ی محصول یا خدمت به عنوان مهمترین ضعف و مشکل فراوری آنها بدانیم. این موضوع به صورت کاملاً هوشمندانه و برنامه‌ریزی شده در طرح حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی که توسط وزارت کار و اموراجتماعی ابلاغ شده، مورد توجه و دقت قرار گرفته است. در این طرح با تعریف پشتیبان‌ها، با ایجاد تعاونی و یا شرکت‌های سهامی و همچنین تشویق به خوشه‌سازی در فرایندهای تولید، مدیریت زنجیره ارزش از تولیدکننده و فرد یا گروهی که ایده پردازی می‌نمایند تفکیک شده است. در واقع پشتیبان‌ها با مدیریت زنجیره ارزش، دغدغه‌های تهیه مواد اولیه، بازار، تبلیغات و بازاررسانی را از تولیدکننده می‌گیرند و به صورت تخصصی به مدیریت آن می‌پردازد. در این طرح افرادی که به عنوان تولیدکننده یا کارپذیر تحت نظر پشتیبان‌ها کار می‌کنند، تحت پشتیبان نام دارند.
بدیهی است که راه‌اندازی کسب و کارهای خانگی مستقل در واقع همان شیوه سنتی بوده که در گذشته با داشتن نواقص و مشکلات خاص خود نتوانسته در مقیاس وسیع و ظرفیت بالا، مشکلات فضای کسب و کار را در محیط‌های رقابتی حل نماید. بنابراین تمرکز و حرکت به سمت این نوع کسب و کارها دارای ریسک‌هایی از جمله قیمت تمام شده، بازار،‌ تبلیغات،‌ تولید انبوه و انعطاف‌پذیری می‌باشد. در واقع نقطه‌ی اتصال کسب و کارهای صنعتی و مدرن امروزی با کسب و کارهای سنتی خانگی در جهت رفع مشکلات و موانع پیش روی صاحبان فکر و بنگاههای اقتصادی می‌تواند تمرکز بر تشویق و اطلاع رسانی جهت استفاده از طرح‌های «پشتیبان و تحت پشتیبان» در قانون حمایت و ساماندهی مشاغل خانگی باشد. زیرا با این نوع جهت‌گیری می‌توان با ارائه طرح دورکاری صنعتی بسیاری از کارخانجات فعلی را به درون خانه‌ها برد تا ضمن کاهش بسیاری از هزینه‌های حمل و نقل، ترافیک و آلودگی‌ها با روان سازی تولید و مهندسی ارزش با به حرکت در آوردن چرخه‌های اقتصادی به اقتصاد خانواده‌ها و جامعه کمک قابل توجهی نمود. این امر می‌تواند از طریق حفظ فرصت‌های شغلی موجود و استفاده از ظرفیت‌های جدید برای ایجاد مشاغل نو و دانش بنیان به طور قابل ملاحظه‌ای به کاهش نرخ بیکاری بینجامد.
به طور خلاصه می‌توان چنین نتیجه‌گیری نمود که با وجود طرح ساماندهی و حمایت از مشاغل خانگی، زیرساخت اجرای طرح دورکاری صنعتی به صورت کاملاً قانونی و کارشناسی مهیا بوده و نیاز است تا صاحبان بنگاههای اقتصادی، جوانان و صاحبان ایده‌های کارآفرینی، مدیران و سیاستگزاران اجرایی با هماهنگی و برنامه‌ریزی لازم زمینه اجرایی شدن مؤثر آن را فراهم نمایند. نهایت اینکه حرکت به سمت تبدیل هر خانه به یک کارخانه جز با تمرکز بر طرح‌های پشتیبان و پرهیز از طرح‌های مستقل میسر و پایدار نخواهد گشت.
عباس عباسی، استادیار دانشگاه و مدیرکل کار و اموراجتماعی استان فارس